ΘΕΛΩ ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΜΑΜΑ

Εκδόθηκε το ενδιαφέρον βιβλίο του Παιδοψυχιάτρου και Ψυχαναλυτή Christian Flavigny «Θέλω Μπαμπά ΚΑΙ Μαμά», από τις εκδόσεις «ΠΑΡΡΗΣΙΑ». Με την άδεια του εκδότη δημοσιεύουμε τον πρόλογο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ένα τραγούδι  λέει ότι τα παιδιά “είναι ο καρπός όλης της ανθρωπότητας” (Children of Sanchez, του Chuck Mangione).  Είναι  φυσικό η ευημερία των παιδιών να βρίσκεται στο επίκεντρο συζητήσεων που αφορούν θέματα οικογένειας και γάμου. Στην Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιου  των Ηνωμένων Εθνών (Convention of the rights of the child, 1990), αναφέρεται ότι  “σε όλες τις δράσεις που αφορούν τα παιδιά, είτε  αναλαμβάνονται από δημόσιο είτε από ιδιωτικό θεσμό, το συμφέρον του παιδιού πρέπει να είναι πρωταρχικής σημασίας”. Επίσης αναφέρεται ότι “το παιδί, λόγω της σωματικής και ψυχικής του ανωριμότητας, χρειάζεται ειδικές διασφαλίσεις και φροντίδα, συμπεριλαμβανόμενης της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν, όσο και μετά την γέννηση”.

Πότε αρχίζει μία ανθρώπινη ζωή;  Είναι γνωστό ότι η  ζωή  κάθε ανθρώπου ξεκινά όταν ένα σπερματοζωάριο, το αρσενικό γενετικό κύτταρο,  εισχωρήσει και ενωθεί  με ένα ωάριο,  το θηλυκό γενετικό κύτταρο. Ποιες είναι οι προυποθέσεις για να αναπτυχθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Χιλιάδες μελέτες επιβεβαιώνουν  ότι η βέλτιστη συνθήκη ανάπτυξης του ανθρώπου  είναι η  μητρική και πατρική φροντίδα, που παρέχεται μέσα σε μία σταθερή οικογένεια (1). Υπάρχει ποικιλία στη μορφή της οικογένειας σε διαφορετικούς πολιτισμούς, όμως ανέκαθεν οι πυλώνες της  ταυτότητας κάθε ανθρώπου είναι ένας πατέρας και μία μητέρα.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΘΕΛΩ ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΜΑΜΑ»

Σεξουαλικό περιεχόμενο των ψηφιακών μέσων και υγεία-ευημερία στην παιδική-εφηβική ηλικία

Sexual Media and Childhood Well-being and Health

Rebecca L. Collins, Victor C. Strasburger, Jane D. Brown, Edward Donnerstein, Amanda Lenhart, L. Monique Ward

Pediatrics November 2017, 140 (Supplement 2) S162-S166; DOI: https://doi.org/10.1542/peds.2016-1758X

 Περίληψη

Το σεξουαλικό περιεχόμενο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και οι απεικονίσεις σπάνια περιγράφουν τις ευθύνες και τους κινδύνους (π.χ. χρήση προφυλακτικών, εγκυμοσύνη) που σχετίζονται με τη σεξουαλική δραστηριότητα. Η έκθεση των εφήβων σε τέτοιο περιεχόμενο συνδέεται με αλλαγές στάσεων σχετικά με το φύλο και την ταυτότητα φύλου, πρόωρο πέρασμα σε σεξουαλική δραστηριότητα, εγκυμοσύνη και σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με τους παράγοντες που διαμεσολαβούν ή τροποποιούν αυτές τις επιπτώσεις.

Γνωρίζουμε επίσης ελάχιστα για τα ψηφιακά μέσα, ως προς το περιεχόμενο τους που σχετίζεται με την σεξουαλικότητα και την πιθανή επίδρασή τους στη νεολαία.

Δεδομένα από μερικές μελέτες μεγαλύτερων εφήβων δείχνουν ότι  οι παρουσιάσεις της σεξουαλικότητας σε ιστότοπους κοινωνικών μέσων σχετίζονται με προβληματικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές, τόσο μεταξύ εκείνων που δημοσιεύουν αυτό το περιεχόμενο, όσο και μεταξύ των θεατών. Η ηλεκτρονική πορνογραφία φαίνεται να είναι πιο προβληματική για τους νέους όταν χρησιμοποιείται από on-line σε σύγκριση με χρήση από off-line (εκτός διαδικτύου)  πηγές.

Δεδομένου του τεράστιου και αυξανόμενου χρόνου που αφιερώνουν οι νέοι  σε σύνδεση στο διαδίκτου, και δεδομένου του ότι αναπτυξιακά είναι ανοιχτοί σε επιρροές , χρειάζεται να δοθεί περισσότερη προσοχή στην έρευνα των ψηφιακά μέσων με σεξουαλικό περιεχόμενο.

Εκείνοι που αναλαμβάνουν το έργο της έρευνας θα πρέπει να εντοπίσουν τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της χρήσης, καθώς και τις δυνατότητες για  βελτίωση της σεξουαλικής υγείας των εφήβων μέσω των ψηφιακών μέσων. Είναι αναγκαίες μελέτες των ψηφιακών μέσων on-line και off-line (εντός και εκτός διαδικτύου), στις οποίες οι ερευνητές θα εξετάσουν τους χρήστες ψηφιακών μέσων νεότερης ηλικίας, θα εντοπίσουν τις διαδικασίες που εξηγούν τις επιδράσεις των  μέσων με σεξουαλικό περιεχόμενο στη συμπεριφορά των νέων, καθώς και  τους παράγοντες που διαμεσολαβούν και τροποποιούν αυτές τις επιδράσεις.

Τέτοιες μελέτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργηθούν επιστημονικά θεμελιωμένες παρεμβάσεις, ώστε να μειωθούν οι αρνητικές επιδράσεις και να αυξηθούν οι θετικές επιδράσεις από την χρήση των ψηφιακών μέσων.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη τέτοιων παρεμβάσεων, συμπεριλαμβανομένων εργαλείων που θα βοηθήσουν τους γονείς να εντοπίσουν και να διαχειριστούν τις αρνητικές επιρροές των ψηφιακών μέσων  στην σεξουαλική ευημερία των παιδιών τους. Θα πρέπει επίσης να  ενθαρρύνουν την ανάπτυξη και διάδοση καινοτόμων προγραμμάτων επιμόρφωσης στα  ψηφιακά μέσα,  σχετικά με τη σεξουαλική υγεία.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο του άρθρου:

 https://doi.org/10.1542/peds.2016-1758X

Εξασφάλιση χρόνου, ή διακοπή της ανάπτυξης; Το δίλημμα της χορήγησης ορμονών για αναστολή της εφηβείας, σε διαφυλικά παιδιά και εφήβους

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε  μεγάλη και ανεξήγητη αύξηση στον αριθμό εφήβων που αναφέρουν ότι αισθάνονται έντονη δυσφορία με την εμφάνιση και τις ιδιότητες του βιολογικού τους φύλου  και που ζητούν να τους χορηγηθούν ορμόνες για να σταματήσει η ανάπτυξη των χαρκτηριστικών του φύλου. Πολλοί μάλιστα τις προμηθεύονται χωρίς συνταγή, από το διαδίκτυο, χωρίς να καλύπτουν τις  απαραίτητες προυποθέσεις και χωρίς να γνωρίζουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες και τις συνέπειες από την λήψη  αυτών  των φαρμάκων. Το άρθρο που παρουσιάζουμε αναφέρεται στα επιχειρήματα υπέρ-και-κατά της λήψης φαρμάκων που αναστέλλουν την εφηβεία, από νέα άτομα με αισθήματα δυσφορίας ως προς το βιολογικό τους φύλο.

Buying time or arresting development? The dilemma of administering hormone blockers in trans children and adolescents Guido Giovanardi . Department of Dynamic and Clinic Psychology,Faculty of Medicine and Psychology, Sapienza University of Rome, Rome, Italy. Porto Biomed J, 2017;2(5):153–156

Περίληψη

Τα τελευταία χρόνια, η χρήση αναλόγων ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης (GnRH) για τκαταστολή της εφηβείας σε εφήβους με δυσφορία φύλου (ΔΦ), υιοθετήθηκε από έναν αυξανόμενο αριθμό κλινικών φύλου, δημιουργώντας αμφιλεγόμενη αντιπαράθεση. Αυτό το δοκίμιο παρέχει επισκόπηση των δυσκολιών που σχετίζονται με αυτήν την ετερογενή ομάδα εφήβων και συζητά επιχειρήματα υπέρ και κατά της αναστολής της εφηβείας. Περαιτέρω, εξετάζει τις κύριες μελέτες παρακολούθησης που διεξάγονται σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα κλινικά κέντρα παγκοσμίως για παιδιά και εφήβους με παραλλαγές φύλου.

How long have I been here, what a question, I’ve often wondered. And often I could answer, An hour, a month, a year, a century, depending on what I meant by here, and me, and being” Samuel Beckett

Τα παιδιά και οι έφηβοι με παραλλαγές- φύλου αποτελούν μια ετερόκλητη ομάδα ατόμων, που παρουσιάζουν ασυμφωνία μεταξύ της ταυτότητας φύλου με την οποία αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, και του φύλου το οποίο είχαν κατά την γέννηση. Αυτή η ασυμφωνία μπορεί να προκαλέσει σημαντική δυσφορία (Δυσφορία Φύλου) και μπορεί να απαιτήσει κλινική παρέμβαση. Το σύνθετο φαινόμενο της Δυσφορίας Φύλου (ΔΦ) περιγράφεται λεπτομερώς στην 5η έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών – DSM-5 (1).

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, οι παραπομπές νέων σε κλινικές φύλου αυξήθηκαν δραματικά. Στην Ευρώπη, οι δύο μεγαλύτερες κλινικές φύλου για παιδιά και εφήβους είναι η Gender Identity Development Service (GIDS) στο Λονδίνο και το VU Ιατρικό Κέντρο Πανεπιστημίου στο Άμστερνταμ. Και στα δύο κέντρα έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση των παραπομπών κατά τα τελευταία 10 χρόνια (π.χ. στο Λονδίνο, οι παραπομπές αυξήθηκαν από 97 σε περισσότερες από 2000 μεταξύ 2009/2010 και 2016 / 2017), παράλληλα με εντυπωσιακή μείωση της μέσης ηλικίας των ατόμων και με αναστροφή στην αναλογία των φύλων των παραπομπών, υπέρ των θηλυκών κατά την γέννηση (2,3). Η έρευνα σε παιδιά και εφήβους με ΔΦ ή παραλλαγές φύλου είναι πολύ λίγη. Εν τούτοις, εμφανίζονται ορισμένα ευρήματα (4,5). Για παράδειγμα, τώρα αναγνωρίζεται ότι η ΔΦ/παραλλαγή φύλου των παιδιών παραμένει μετά την εφηβεία σε ποσοστό μόλις 10%-30% όλων των περιπτώσεων (1,5). Δεν υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να προβλέψουμε ποια άτομα θα παρουσιάζουν ή δεν θα παρουσιάζουν δυσφορία φύλου στην εφηβεία ή στην ενηλικίωση. Ωστόσο, τα άτομα με επιμονή της δυσφορίας φύλου κατά την εφηβεία, είναι πιθανότερο να συνεχίσουν να βιώνουν δυσφορία φύλου και στην ενήλικη ζωή (περίπου σε ποσοστό 80%) (6,7). Συνέχεια ανάγνωσης «Εξασφάλιση χρόνου, ή διακοπή της ανάπτυξης; Το δίλημμα της χορήγησης ορμονών για αναστολή της εφηβείας, σε διαφυλικά παιδιά και εφήβους»

ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ από τις έρευνες η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια ορμονικών παρεμβάσεων σε παιδιά και εφήβους με Δυσφορία Φύλου

O Carl Heneghan (Editor in Chief BMJ EBM, Professor of Evidence Based Medicine University of Oxford) και ο Tom Jefferson (Senior Associate Tutor University of Oxford, Visiting Professor Institute of Health & Society, Faculty of Medicine, Newcastle University), ανασκόπησαν τα δεδομένα των μέχρι σήμερα ερευνών για την χρήση ορμονών στην αντιμετώπιση των προβλημάτων Ταυτότητας Φύλου στα παιδιά και στους εφήβους. Οι δύο διακεκριμένοι επιστήμονες εξέτασαν τις ενδείξεις αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των ορμονικών παρεμβάσεων και συμπεραίνουν:

Συμπεράσματα

Υπάρχουν σημαντικά προβλήματα στον τρόπο συλλογής και ανάλυσης των δεδομένων για την χρήση ορμονών του αντίθετου φύλου, και αυτά τα προβλήματα εμποδίζουν την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων. Όπως και με την φαρμακευτική αναστολή της εφηβείας, οι ενδείξεις είναι περιορισμένες, λόγω του μικρού μεγέθους των δειγμάτων (μικρός αριθμός ατόμων στις μελέτες), της χρήσης αναδρομικών μελετών ( ως ερευνητικής μεθόδου) και της απώλειας δεδομένων, λόγω μη συμμετοχής μεγάλου αριθμού των ασθενών στην μετέπειτα παρακολούθηση. Επίσης, η πλειονότητα των μελετών δεν διαθέτει ομάδα ελέγχου (μόνο δύο μελέτες χρησιμοποίησαν ομάδα ελέγχου). Οι παρεμβάσεις (στις διάφορες μελέτες) έχουν διαφορετική μεταξύ τους θεραπευτική (φαρμακευτική) αγωγή, και αυτό περιπλέκει τις συγκρίσεις μεταξύ των μελετών. Επίσης, η θεραπευτική συμμόρφωση (η συνεπής τήρηση των θεραπευτικών οδηγιών) είτε δεν αναφέρεται είτε, στην καλύτερη περίπτωση, είναι ασυνεπής. Η υποκειμενικότητα στην αξιολόγηση του αποτελέσματος της θεραπευτικής παρέμβασης, που επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στις μελέτες, είναι επίσης επιρρεπής σε συστηματικά σφάλματα, καθώς δεν τηρείται η (αξιόπιστη) μεθοδος της «τυφλής μελέτης», και πολλά αποτελέσματα μπορούν να εξηγηθούν από την παλινδρόμηση στο μέσο.

Κατά συνέπεια, η ανάπτυξη τέτοιου τύπου παρεμβάσεων (ορμονικών) πρέπει να διενεργείται μόνο στα πλαίσια και κατόπιν έρευνας (που να επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους).

ΟΙ ΟΡΜΟΝΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός αναπάντητων ερωτημάτων, που περιλαμβάνουν την ηλικία έναρξης, την αναστρεψιμότητα των επιδράσεων, τις ανεπιθύμητες ενέργειες, τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, την ποιότητα ζωής, την οστική πυκνότητα,την ανάπτυξη οστεοπόρωσης σε επόμενα στάδια της ζωής και τις επιπτώσεις στην γνωστική ικανότητα .

Αναρωτιόμαστε αν η χρήση εκτός ενδείξεων (και σε άλλες καταστάσεις εκτός από αυτές για τις οποίες έχει πάρει ένα φάρμακο έγκριση χορήγησης) είναι κατάλληλη και δικαιολογημένη για φάρμακα όπως η σπιρονολακτόνη, η οποία μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βλάβες, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου. Επίσης, δεν γνωρίζουμε τίποτα για τα μακροπρόθεσμα προφίλ (δεδομένα) ασφαλείας των διαφόρων μεθόδων θεραπευτικής αγωγής με χορήγηση ορμονών-αντίθετου φύλου.

Η τρέχουσα βάση τεκμηρίωσης (τα διαθέσιμα έως τώρα ερευνητικά δεδομένα) ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩMEΝΗ ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ.

Το πλήρες κείμενο στο:  https://blogs.bmj.com/bmjebmspotlight/2019/02/25/gender-affirming-hormone-in-children-and-adolescents-evidence-review/

Ομοφυλόφιλη γονεικότητα και έκβαση των παιδιών. Μία προσεκτική εξέταση της Ανακοίνωσης της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας (2005) για την λεσβιακή και ομοφυλόφιλη γονεικότητα

 

 

Marks L.  Same-sex parenting and children’s outcomes: A closer examination of the American Psychological Association’s brief on lesbian and gay parenting.   Social Science Research 41 (2012) 735–751

Abstract

In 2005, the American Psychological Association (APA) issued an official brief on lesbian and gay parenting. This brief included the assertion: ‘‘Not a single study has found children of lesbian or gay parents to be disadvantaged in any significant respect relative to children of heterosexual parents’’ (p. 15). The present article closely examines this assertion and the 59 published studies cited by the APA to support it. Seven central questions address: (1) homogeneous sampling, (2) absence of comparison groups, (3) comparison group characteristics, (4) contradictory data, (5) the limited scope of children’s outcomes studied, (6) paucity of long-term outcome data, and (7) lack of APA-urged statistical power. The conclusion is that strong assertions, including those made by the APA, were not empirically warranted. Recommendations for future research are offered.

Περίληψη                                                                                                                                              Το 2005, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία (APA) εξέδωσε επίσημη Ανακοίνωση για την γονεικότητα των ομοφυλόφιλων και λεσβιών. Αυτή η Ανακοίνωση περιελάμβανε τον ισχυρισμό: «Δεν έχει βρεθεί ούτε μία μελέτη που να δείχνει ότι τα παιδιά των λεσβιών ή ομοφυλόφιλων γονέων είναι σε μειονεκτική θέση από κάθε άποψη, σε σχέση με τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων γονέων».  Το παρόν άρθρο εξετάζει προσεκτικά αυτόν τον ισχυρισμό και τις 59 δημοσιευμένες μελέτες που παραθέτει η APA προς υποστήριξή της ανακοίνωσής της.  Επτά κεντρικά ερωτήματα αφορούν: (1) ομοιογένεια των δειγμάτων (ομάδων πληθυσμού που εξετάστηκαν) (2) απουσία ομάδων σύγκρισης, (3) χαρακτηριστικά ομάδας σύγκρισης,(4) αντιφατικά δεδομένα, (5) η περιορισμένη οπτική των μελετών ως προς την έκβαση των παιδιών (6) έλλειψη μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων, (7) δεν απαιτήθηκε από την  APA να υπάρχει στατιστική ισχύς στις μελέτες.  Το συμπέρασμα είναι ότι οι ισχυρισμοί (των μελετών), συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών της APA, δεν είναι δικαιολογημένοι εμπειρικά. Παρέχονται συστάσεις για μελλοντική έρευνα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ομοφυλόφιλη γονεικότητα και έκβαση των παιδιών. Μία προσεκτική εξέταση της Ανακοίνωσης της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας (2005) για την λεσβιακή και ομοφυλόφιλη γονεικότητα»

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ…

 

Στις 23/5/2018, κατατέθηκε ερώτηση Ερώτηση 42 Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για  Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία με έναρξη από το Δημοτικό. Στην παρέμβασή τους, αναφέρουν μεταξύ άλλων τα εξής:

«…θα πρέπει να επισημανθεί ότι με την απουσία της σεξουαλικής αγωγής, δημιουργείται ένα τεράστιο κενό στην ομαλή ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του εφήβου, στην πρόληψη σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, στην μελλοντική δημιουργία μιας υγιούς και υπεύθυνης σεξουαλικής συμπεριφοράς. Έτσι, η πληροφόρηση αφήνεται αποκλειστικά και μόνο στην οικογένεια για άτομα παιδικής ηλικίας και στις παρέες συνομηλίκων για άτομα εφηβικής ηλικίας, σύμφωνα με τα ευρήματα ερευνών. Επιπλέον, ένας σημαντικός παράγοντας ενημέρωσης αποτελεί και το διαδίκτυο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ορθολογική και συστηματική ενημέρωση των ενδιαφερομένων.   …Τα αποτελέσματα της ανυπαρξίας σεξουαλικής αγωγής μας τα κοινοποιεί ο λόγος των ειδικών και εν μέρει της στατιστικής. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα, παρόλο που τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί, είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη και στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι γίνονται περίπου 150.000 αμβλώσεις ετησίως, ενώ το 25% αυτών αφορά νεαρά κορίτσια κάτω των 16 ετών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τις τελευταίες δεκαετίες, το ηλικιακό όριο έναρξης σεξουαλικών δραστηριοτήτων έχει μειωθεί. Πάνω από τις μισές έφηβες ξεκινούν τη σεξουαλική ζωή πριν τα 17 έτη, ενώ το 73% είχαν κάποιου είδους σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ 14 και 16 ετών. Τα ποσοστά που αφορούν τις αμβλώσεις, αν συνδυαστούν με την αύξηση του ποσοστού μετάδοσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, καταδεικνύουν μια σημαντικότατη έλλειψη πληροφόρησης».

Ερωτουν τον κ. Υπουργό «σε τι ενέργειες είναι διατεθειμένος να προβεί ώστε: α. Να καταρτιστεί ένα ενιαίο Αναλυτικό Πρόγραμμα για την σεξουαλική αγωγή στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση; β. Να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης όλων των εκπαιδευτικών πάνω στη σεξουαλική αγωγή; γ. Να γίνει μια ευρεία συζήτηση-ενημέρωση σχετικά με όλα τα ζητήματα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων της χώρας αλλά και ευρύτερα την ελληνική κοινωνία, ώστε ένα τέτοιο εγχείρημα να τύχει της υποστήριξης όλων»

 

ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ:

Πρώτον, πως διαπιστώνουν την «δημιουργία τεράστιου ψυχοσωματικού κενού στην ομαλή ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη»; 

Δεύτερον, από που συμπεραίνουν  ότι οι απρόβλεπτες εγκυμοσύνες και οι αμβλώσεις οφείλονται στην απουσία σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης; Δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι; 

Συμφωνούμε με την ανάγκη σοβαρής ενημέρωσης, με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα κάθε παιδιού, και στις αξιακές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις της οικογένειάς του.  Δεν συμφωνούμε με μαζικού τύπου παρεμβάσεις, δήθεν προληπτικές, γιατί δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν την ιδιαιτερότητα και το επίπεδο κάθε παιδιού: τι μπορεί να καταλάβει, τι μπορεί να αντέξει, τι μπορεί να αποδεχθεί. 

Συμφωνούμε ότι στην Ελλάδα όλο και μειώνεται η ηλικία έναρξης σεξουαλικών σχέσεων.  Η πρώιμη έναρξη σεξουαλικής δραστηριότητας δεν είναι επιθυμητή, γι’ αυτό και παγκοσμίως προτείνεται έναρξη σεξουαλικής επαφής μετά τα 18. Εμείς όμως άλλα ακούμε ότι «διδάσκονται» στα σχολεία (αναφορά ακόμη και σε πρακτικές διαφόρων μεθόδων σεξουαλικής συνεύρεσης). 

Συμφωνούμε ότι ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλός και ξεπερνάει τις 300.000 τον χρόνο.  Δυστυχώς, στα εκπαιδευτικά προγράμματα  οι αναφορές στις αμβλώσεις  σταματούν στην νομική τους κατοχύρωση (πχ  φάκελος αντισύλληψη της 7ης ΥΠΕ Κρήτης) και δεν περιγράφουν ούτε την διαδικασία, ούτε τις συνέπειες.

Εξακολουθούμε να μην κατανοούμε την βιασύνη. Απ’ ότι φαίνεται, η Ελλάδα της κρίσης διεγείρει σε πολλούς πολιτευόμενους την αναζήτηση λύσεων που άπτονται της σεξουαλικότητας! Δεν εξηγείται διαφορετικά ο καταιγισμός  παρεμβάσεων και νομοθετημάτων, που κατά ένα περίεργο τρόπο, επηρεάζουν άμεσα τις νέες γενιές.

Υπενθυμίζουμε ότι από την Ε’ Δημοτικού διδάσκεται η αναπαραγωγική λειτουργία και η ανατομία του γεννητικού συστήματος, στα πλαίσια του μαθήματος της Φυσικής. Οποιαδήποτε συζήτηση πέραν της ανατομίας και φυσιολογίας της αναπαραγωγικής και ερωτικής ζωής θα πρέπει να προυποθέτει την έγκριση του κηδεμόνα, αφού πρώτα ενημερωθεί και του χορηγηθεί το υλικό που πρόκειται να διδαχθεί το παιδί του. ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ, (ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ) ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΕΞΟΥΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ. Διαφορετικά, θα ανοίξει ο δρόμος για να διδάξει τον πόνο του και το πάθος του ο κάθε πικραμένος.

Υπενθυμίζουμε την δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων, όπως: 1) Προαιρετικά μαθήματα στο σχολείο εκτός σχολικού ωραρίου  2) Συμβουλευτική βοήθεια προς τους γονείς για να ξεπεράσουν τον δισταγμό τους ή να λύσουν τις δικές τους απορίες και να ενημερώσουν οι ίδιοι τα παιδιά τους. Υπάρχουν αξιόλογοι επιστήμονες που μπορούν να διαμορφώσουν τέτοια εναλλακτικά προγράμματα, λαμβάνοντας υπ ‘όψιν τις ιδιαιτερότητες του Ελληνικού εκπαίδευτικού συστήματος και του Ελληνικού πολιτισμού

 Προς ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου, παραθέτουμε μελέτες που δείχνουν ότι το όφελος από την ένταξη της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο σχολικό πρόγραμμα, δεν είναι αποδεδειγμένο.  Αντίθετα, επισημαίνουν άλλους παράγοντες, όπως κοινωνικο-οικονομικούς, διακοπή σχολικής φοίτησης και χρήση αλκοόλ. 

1) Μία σημαντική  έρευνα από την Μεγάλη Βρετανία  δείχνει ότι η περικοπή κονδυλίων και μείωση των μαθημάτων σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, συσχετίστηκε με σημαντική μείωση των ποσοστών εφηβικής εγκυμοσύνης

The Effect of Spending Cuts on Teen Pregnancy.                                        https://www.researchgate.net/publication/317043150_The_Effect_of_Spending_Cuts_on_Teen_Pregnancy [accessed May 24 2018].

Τα τελευταία χρόνια, οι τοπικές αρχές της Αγγλίας αναγκάστηκαν να κάνουν σημαντικές περικοπές στις  δαπάνες. Στην παρούσα εργασία, εξετάζουμε τον αντίκτυπο της μείωσης των δαπανών σε έναν συγκεκριμένο στόχο δημόσιας υγείας: μείωση των ποσοστών εφηβικής εγκυμοσύνης. Σε αντίθεση με τις προβλέψεις που έγιναν κατά τη στιγμή των περικοπών, οι εκτιμήσεις των στοιχείων δεν παρέχουν καμία ένδειξη ότι στις περιοχές που μείωσαν τις δαπάνες  υπήρξαν αντίστοιχες αυξήσεις στα ποσοστά εγκυμοσύνης εφήβων. Αντίθετα, οι περικοπές δαπανών συνδέονται με μικρές μειώσεις των ποσοστών εγκυμοσύνης εφήβων( ένα αποτέλεσμα που παραμένει ισχυρό σε πολλούς εναλλακτικούς προσδιορισμούς  και ελέγχους ως προς την αιτιότητα). Άλλοι υποκείμενοι  κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες, όπως τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης και η κατανάλωση οινοπνεύματος, είναι σημαντικοί παράγοντες πρόβλεψης της εφηβικής εγκυμοσύνης.

 

 2.  Μία συστηματική ανασκόπηση από  την (κορυφαίας αξιοπιστίας) βάση δεδομένων συστηματικών ανασκοπήσεων, COCHRANE  Database of Systematic Reviews, δείχνει ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα αποτελεσματικότητας της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στην πρόληψη της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.
Ευρήματα
 Τα εκπαιδευτικά προγράμματα δεν είχαν επίδραση στην πρόληψη του HIV (AIDS), ή άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.  Δεν προέκυψε επίσης επίδραση στον αριθμό των κοριτσιών που έμειναν έγκυοι.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ…»

Ανασκόπηση και κριτική της έρευνας για την Υιοθεσία και γονεικότητα στα ομόφυλα ζευγάρια

Schumm WR

A Review and Critique of Research on Same-Sex Parenting and Adoption

Psychol Rep.  2016; 119(3):641-760 (ISSN: 1558-691X)

 

Περίληψη 

Είναι η έκβαση των παιδιών με γονείς ομοφυλόφιλους άντρες, λεσβίες ή αμφιφυλόφιλους,  η ίδια με εκείνη των ετεροφυλόφιλων γονέων; Το αμφιλεγόμενο αυτό ζήτημα εξετάζεται με λεπτομερή ανασκόπηση της βιβλιογραφίας των κοινωνικών επιστημών,  σε τρία μέρη: (1) σταθερότητα των σχέσεων γονέων του ίδιου φύλου, (2) έκβαση των παιδιών και (3) αποτελέσματα παιδιών σε υιοθεσία από γονείς του ιδίου φύλου.

(1) Η αστάθεια των σχέσεων φαίνεται να είναι υψηλότερη μεταξύ των γονεικών ζευγαριών ομοφυλοφίλων και λεσβιών, και μπορεί να αποτελέσει βασικό μεσολαβητικό παράγοντα,  που επηρεάζει την έκβαση των παιδιών.

(2) Όσον αφορά το μέρος 2, αν και οι γονικές αυτο-αναφορές συνήθως παρουσιάζουν λίγες σημαντικές διαφορές (μεταξύ ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων οικογενειών), το κοινωνικά επιθυμητό  ή σφάλματα λόγω μεροληπτικής  αυτο-παρουσίασης (των γονέων) μπορεί να αποτελέσουν  συγχυτικό παράγοντα.

(3) Ενώ ορισμένοι ερευνητές τείνουν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν διαφορές στην έκβαση των παιδιών, ως συνάρτηση του σεξουαλικού προσανατολισμού των γονέων, τα συμπεράσματα αυτά φαίνονται πρόωρα υπό το πρίσμα πιο πρόσφατων δεδομένων στα οποία έχουν παρατηρηθεί κάποια διαφορετικά αποτελέσματα σε μερικές μελέτες.

 Ανασκοπήθηκαν οι μελέτες οι οποίες διεξήχθησαν τα τελευταία 10 χρόνια και   συνέκριναν την έκβαση  σε παιδιά ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων γονέωνΔιαπιστώθηκαν πολυάριθμοι μεθοδολογικοί περιορισμοί (προβλήματα), που κάνουν πολύ δύσκολη την ακριβή εκτίμηση της επίδρασης του σεξουαλικού προσανατολισμού των γονέων, στις οικογένειες που έχουν υιοθετήσει παιδιά.

 Λόγω προβλημάτων στην επιλογή του δείγματος (του εξεταζόμενου πληθυσμού) στις έρευνες,  εξακολουθούμε να γνωρίζουμε ελάχιστα για τη λειτουργία της οικογένειας στις θετές οικογενειών με ομοφυλόφιλους γονείς και μέτρια ή χαμηλά εισοδήματα, με περισσότερα παιδιά  ή  παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας συμπεριλαμβανομένων εφήβων, ή για το πως αλλάζει η λειτουργία της οικογένειας  με την πάροδο του χρόνου.

 Παραμένει η ανάγκη για έρευνα υψηλής ποιότητας για τις οικογένειες ομοφυλοφίλων, ιδιαίτερα για τις οικογένειες με ομοφυλόφιλους πατέρες και με χαμηλότερο εισόδημα

Συνέχεια ανάγνωσης «Ανασκόπηση και κριτική της έρευνας για την Υιοθεσία και γονεικότητα στα ομόφυλα ζευγάρια»

Παρουσίαση της βιβλιογραφίας που παραθέτουν 55 Ακαδημαικοί, στην δημόσια τοποθέτησή τους για την υιοθεσία και αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια

 

Πρόσφατα, 55 Ακαδημαικοί  τοποθετήθηκαν δημόσια, υποστηρίζοντας την αναδοχή και την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Αναφέρουν ότι η τοποθέτησή τους «βασίζεται αυστηρά στην επιστημονική βιβλιογραφία, που καταλήγει στο ξεκάθαρο συμπέρασμα ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει μετρήσιμες επιπτώσεις  στην ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, στην ψυχική υγεία των παιδιών ή στην κοινωνική τους προσαρμογή. Δεν έχουν βρεθεί διαφορές αναφορικά με κρίσιμους παράγοντες, όπως η αυτοεκτίμηση, το άγχος, η κατάθλιψη και τα προβλήματα συμπεριφοράς».   Αναφέρουν ακόμα ότι «εκατοντάδες μελέτες που διεξήχθησαν τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν οδηγήσει σε συμφωνία σε ό,τι αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με την υγιή προσαρμογή των παιδιών και των εφήβων. Οι τρεις πιο σημαντικοί είναι: (1) η ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, (2) η ποιότητα των σχέσεων των σημαντικών ενηλίκων στη ζωή του παιδιού ή του εφήβου (για παράδειγμα οι σχέσεις ανάμεσα στους γονείς) και (3) οι οικονομικοί και άλλοι πόροι που είναι στη διάθεση του παιδιού ή του εφήβου. Οι παράγοντες αυτοί φαίνεται να είναι οι ίδιοι ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων» και ότι  «η εμπειρική έρευνα δεν υποστηρίζει την αντίληψη ότι η ανατροφή από ομοφυλόφιλο γονέα επηρεάζει την ανάπτυξη της ταυτότητας φύλου του παιδιού, ενώ δεν υπάρχουν εμπειρικά δεδομένα ότι η παρουσία τόσο του αντρικού όσο και του γυναικείου προτύπου στο σπίτι προάγει την προσαρμογή και ευεξία παιδιών και  εφήβων».                                                                                                                                                                                                                                                         

Τι απαντούμε:

Πιστεύουμε  ότι η επιστήμη μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες στην δημόσια συζήτηση και στον σχεδιασμό πολιτικών, αρκεί να στηρίζεται σε υψηλής ποιότητας έρευνες και να υποστηρίζει το δικαίωμα των παιδιών στην υγιή και απρόσκοπτη ανάπτυξη της προσωπικότητας και του δυναμικού τους.

Ασφαλώς,  το ότι πολλοί παράγοντες έχουν αποδειχθεί επωφελείς, (όπως η ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού,  η ποιότητα των σχέσεων των σημαντικών ενηλίκων στη ζωή του παιδιού  και οι οικονομικοί/άλλοι πόροι που είναι στη διάθεση του παιδιού)  δεν αποκλείει την πιθανότητα κάποιο άλλοι παράγοντες να είναι επιβλαβείς.

Με όλο τον σεβασμό στις ακαδημαικές περγαμηνές των 55 υπογραφόντων, θεωρούμε χρήσιμη μια πιο προσεκτική ματιά στην επιστημονική βιβλιογραφία που παραθέτουν. 

Θα δημοσιεύσουμε επίσης μελέτες που παραβλέφθηκαν, αν και αναδεικνύουν τις διαφορές μεταξύ παιδιών που υιοθετήθηκαν από ομόφυλα και από ετερόφυλα ζευγάρια.

1.Farr RH.  Does parental sexual orientation matter? A longitudinal follow-up of adoptive families with school-age children.  Developmental Psychology, 2017;53(2):252-264

Οι συμμετέχοντες  στην έρευνα ήταν 106 ζευγάρια (56 ομόφυλα και 50 ετερόφυλα) Η έρευνα έγινε σε δύο χρονικές στιγμές, όταν τα υιοθετημένα παιδιά ήταν σε προσχολική ηλικία (1,5-5 ετών) και 5 χρόνια αργότερα.

Εξετάζονται τρείς παράμετροι και η σχέση μεταξύ τους: 1 ) γονεικό στρές, 2) προσαρμογή και ικανοποίηση μεταξύ του ζευγαριού,  3) προβλήματα συμπεριφοράς του παιδιού

Ο συγγραφέας τελικά συμπεραίνει  ότι η  προσαρμογή μεταξύ παιδιών γονέων, ζευγαριών και η λειτουργία της οικογένειας  δεν διέφεραν μεταξύ ομόφυλων και ετερόφυλων ζευγαριών. Όμως υπάρχουν πολλοί περιορισμοί στην συγκεκριμμένη έρευνα (αρκετούς από τους οποίους αναγνωρίζει και ο ίδιος ο συγγραφέας), που δεν επιτρέπουν την γενίκευση του αποτελέσματος της μελέτης:

  • Οι γονείς που συμμετείχαν αποτελούν επιλεγμένο και ομοιογενές  δείγμα  (άτομα υψηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου, που έκαναν  ιδιωτικές υιοθεσίες νεογέννητων υγιών βρεφών και επέλεξαν αυτοβούλως να συμμετάσχουν στην έρευνα).  Ως εκ τούτου το δείγμα των οικογενειών δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε αντιπροσωπευτικό, καθώς η συνήθης οδός αναδοχών και υιοθεσιών είναι μέσω δημοσίων  κοινωνικών υπηρεσιών, και τα παιδιά είναι μεγαλύτερης ηλικίας και συχνά έχουν βιώσει  ψυχικά τραύματα ή  παρουσιάζουν  άλλα προβλήματα υγείας
  •  Η αξιολόγηση του γονεικού στρές και της προσαρμογής/ικανοποίησης του ζευγαριού έγινε μέσω αυτοσυμπληρούμενων ερωτηματολογίων (από τα ίδια τα ζευγάρια). Αυτό πολύ πιθανά σημαίνει ότι υπάρχει σφάλμα προς την κατεύθυνση  υπερβολικά θετικής απεικόνισης της οικογένειας.
  • Η αξιολόγηση της συμπεριφοράς των παιδιών βασίστηκε επίσης στις αναφορές (μέσω αυτοσυμπληρούμενων ερωτηματολογίων) των θετών γονέων. Δεν υπάρχει  έκφραση άποψης από τα παιδιά, ούτε  εκτίμηση από ειδικό ψυχικής υγείας

Υπάρχουν επί πλέον 5 σημαντικοί  παράγοντες συγχύσεως, τους οποίους ούτε ελέγχει,  ούτε αναφέρει ο συγγραφέας:

  • Δεν αναφέρεται το φύλο του παιδιού σε σχέση με το φύλο του ομόφυλου ζευγαριού
  • Δεν αναφέρεται εάν συμμετείχε τρίτο άτομο στην ανατροφή (πχ νταντά σε ζευγάρι ομοφυλόφιλων ανδρών, πολύ πιθανή εκδοχή δεδομένου του υψηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου)
  • Δεν αναφέρεται το σχολικό πλαίσιο φοίτησης (πχ δημόσιο σχολείο, ιδιωτικό σχολείο, εκπαίδευση στο σπίτι)
  • Αναφέρεται ότι 5 χρόνια μετά την πρώτη αξιολόγηση, το 63,5% των ζευγαριών είχε αποκτήσει και άλλα παιδιά ( 51% των ζευγαριών είχε δύο παιδιά, 10.4% τρία  παιδιά,  2,1% τέσσερα παιδιά). Δεν υπάρχουν πληροφορίες ως προς το ποιά ζευγάρια απέκτησαν και άλλα παιδιά, αν και ο μεγαλύτερος αριθμός παιδιών επηρεάζει τις διερευνώμενες παραμέτρους.
  • Στην δεύτερη φάση αποχώρησε από την έρευνα το 18% των ετερόφυλων ζευγαριών και μάλιστα αυτά που είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα γονεικού στρες,  άρα και παιδιά  με λιγότερα προβλήματα. Αντίστοιχα αποχώρησε μόνο  το 1,7% των ομόφυλων ζευγαριών. Επομένως τα ομόφυλα ζευγάρια συγκρίθηκαν με τον εναπομείναντα, πιο «προβληματικό» πληθυσμό των ετερόφυλων ζευγαριών.

Βάσει των ανωτέρω, θεωρούμε ότι η συγκεκριμμένη έρευνα δεν μπορεί να υποστηρίξει την προώθηση πρακτικών, πολιτικών και νόμων  σχετικά με την αναδοχή και υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.

 

2. Farr RH, Forcell SF, Patterson CJ. Parenting and Child Development in Adoptive Families: Does Parental Sexual Orientation Matter?  Applied Developmental Science,2010;14(3):164–178 

Πρόκειται για την πρώτη φάση της προηγούμενης έρευνας, που δεν χρειαζόταν να συμπεριληφθεί στην βιβλιογραφία που υποστηρίζει τις θέσεις των 55 ακαδημαικών, αφού τα δεδομένα της είναι όμοια με της προηγούμενης. Επομένως, ισχύουν και εδώ τα προηγούμενα σχόλια.

Όμως, εδώ οι συγγραφείς δίνουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την περιορισμένη έκταση της έρευνας στα θέματα υιοθεσίας και αναδοχής από ομόφυλα ζευγάρια. Αναφέρουν χαρακτηριστικά:

«Ο βαθμός κατά τον οποίο οι γονεικές πρακτικές και οι συμπεριφορές κοινωνικοποίησης επηρεάζουν την ανάπτυξη του φύλου και την ψυχολογική προσαρμογή σε μικρά παιδιά που υιοθετήθηκαν από ομοφυλόφιλους ή ετεροφυλόφιλους γονείς δεν έχει εξεταστεί προσεκτικά«.   «Η ποιότητα της γονεικής φροντίδας και ο δεσμός είναι πιό σημαντικοί παράγοντες στην εξέλιξη του παιδιού από τη δομή της οικογένειας…Είναι πιθανόν να δειχθούν πιό σημαντικοί και από τον γονεικό σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά αυτά τα ζητήματα δεν έχουν ακόμη μελετηθεί σαφώς (άρα δεν έχουν αποδειχθεί ακόμα!).

Πιό κάτω,  οι συγγραφείς αναφέρονται στους επιστημονικούς περιορισμούς των ερευνών  «που προτείνουν ότι τα  ομοφυλόφιλα ζευγάρια είναι καλοί γονείς και τα παιδιά τους χαρούμενα και υγιή». Καταλήγουν δε ότι λόγω αυτών των περιορισμών είναι άγνωστο το κατά πόσον ευρήματα προηγουμένων μελετών μπορούν να γενικευθούν στο σύνολο του πληθυσμού.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

1) Οι έρευνες εστιάζουν σε γονεικά ζευγάρια λεσβιών, έτσι δεν υπάρχουν δεδομένα για γονεικά ζευγάρια ανδρών  ομοφυλοφίλων.

2) Χρησιμοποιούνται «βολικά δείγματα συμμετεχόντων»/»convenience samples», δηλαδή άτομα που είναι διαθέσιμα μέσω μη-τυχαιοποιημένης επιλογής, άρα μη-αντιπροσωπευτικής του πληθυσμού (πχ μέσω face-book,ή ενδιαφερόμενων οργανισμών.  Η τεχνική των «βολικών δειγμάτων» μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε στάδιο σχεδιασμού μιας μελέτης και όχι ως μέθοδος της κύριας μελέτης, καθώς έτσι παύει να είναι αξιόπιστη).

3)Χρησιμοποιούνται ερωτηματολόγια αυτο-αναφοράς (όπου φυσικά ο κάθε συμμετέχων δηλώνει ότι θέλει).

4) Δεν χρησιμοποιούνται ομάδες ελέγχου (οι ομάδες ελέγχου είναι ένας αριθμός ατόμων ίδιος με τον αριθμό του πληθυσμού που εξετάζεται, με αντίστοιχα ατομικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιείται ως βάση σύγκρισης). Οι έρευνες που δεν περιλαμβάνουν ομάδα ελέγχου στερούνται αξιοπιστίας

Τέλος, αναφέρει ότι υπάρχουν πολύ λίγες μελέτες που διερευνούν την λειτουργία της οικογένειας και την προσαρμογή των παιδιών σε περιπτώσεις υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια

Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ούτε στην παρούσα έρευνα , ούτε στην προηγούμενη υπάρχει δήλωση «σύγκρουσης συμφερόντων»  (δηλαδή να δηλώνεται από τους ερευνητές και συγγραφείς ότι δεν έχουν λάβει χρηματοδότηση από άτομα ή οργανισμούς ή ομάδες υποστήριξης συμφερόντων, που θα αποκομίσουν όφελος από  συγκεκριμμένο αποτέλεσμα της έρευνας)

Δεν κατανοούμε γιατί η συγκεκριμμένη έρευνα συμπεριλήφθηκε στην λίστα των 55 Ακαδημαικών, αφού δεν προσθέτει κάτι σε σχέση με την προηγούμενη, αλλά ούτε και υποστηρίζει την «επιστημονική αυστηρότητα» της  σχετικής με το θέμα βιβλιογραφίας.

 

Κ. Προκοπάκη, Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων

 

 

Υπόλογοι επιστήμονες επειδή…χρησιμοποιούν ιατρικούς όρους

Επιστολή που στάλθηκε προς τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών από 70 ιατρούς ως διαμαρτυρία για την κατάθεση ερώτησης στην Βουλή από 13 Βουλευτές του Σύριζα

 

Αθήνα, 15/1/2018

 Προς: το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

Κοινοποίηση: Διοικητικό Συμβούλιο Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου

 

Αξιότιμοι κ. Συνάδελφοι,

1) Την Τρίτη 12/12/2017 πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός επιστημονική εκδήλωση με θέμα: «Διαταραχές Ταυτότητας Φύλου: Νεώτερα δεδομένα ως προς τη διάγνωση και την αντιμετώπιση».

Συντονίστρια της παρουσίασης ήταν η κυρία Σταυρούλα Καραγιάννη, Παιδοψυχίατρος, Συντονίστρια ∆ιευθύντρια Παιδοψυχιατρικής Κλινικής, Γ. Ν. Παίδων Αθηνών «Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού».  Ομιλήτρια ήταν η κυρία Καλλιόπη Προκοπάκη, Παιδοψυχίατρος, ∆ιευθύντρια ΕΣΥ στο Τμήμα Παιδιών και Εφήβων, Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Παγκρατίου, Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».

Το θέμα επιλέχθηκε μέσα από το Διαγνωστικό και Ταξινομικό  σύστημα των ψυχικών διαταραχών και διαταραχών της συμπεριφοράς  του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όπως αυτό καταγράφεται στο Εγχειρίδιο «Ταξινόμηση ICD-10 Ψυχικών Διαταραχών και Διαταραχών της Συμπεριφοράς. Κλινικές περιγραφές και οδηγίες για τη διάγνωση», WHO, 1992. [Σας παραπέμπουμε και στην πρόσφατη έκδοση του  ICD-10 (2016), που ισχύει έως σήμερα:  http://apps.who.int/classifications/icd10/browse/2016/en (κεφάλαιο V, κωδικός  F64)]

2) Πριν ακόμη γίνει η εκδήλωση, συκοφαντήθηκαν και υβρίσθηκαν (διαδικτυακά) τόσο οι επιστήμονες που συμμετείχαν, όσο και το Νοσοκομείο Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».

3) Αμέσως μετά την επιστημονική εκδήλωση, 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν προς τον αρμόδιο υπουργό την ερώτηση: » Σε τι ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε τέτοιες αντιεπιστημονικές απόψεις να μην νομιμοποιούνται και να μην πιστοποιούνται μέσω σεμιναρίων επιστημονικών ενώσεων σε νοσοκομεία του  ΕΣΥ;»                                                           

Μια προσεκτική ανάγνωση όμως της κατατεθείσας στη Βουλή ερώτησης αποκαλύπτει ότι αυτή συντάχθηκε, πριν πραγματοποιηθεί η επιστημονική εκδήλωση! Ενώ η ερώτηση κατατέθηκε μετά την ομιλία, σ’ αυτήν αναγράφεται ότι: «Για την Τρίτη 12/12/2017 ανακοινώθηκε εκδήλωση – σεμινάριο με θέμα: «Διαταραχές Ταυτότητας Φύλου: Νεότερα δεδομένα ως προς τη διάγνωση και την αντιμετώπιση». […]», καθιστώντας σαφές ότι το κείμενο της ερώτησης είχε συνταχθεί πριν την πραγματοποίηση της ομιλίας!

Η ερώτηση χρησιμοποιεί ως επιχείρημα δήθεν επιστημονικά δεδομένα.
Συγκεκριμένα, στο κείμενο αναγράφεται: «Είναι ιδιαίτερα προβληματικό σε ένα νοσοκομείο που ανήκει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, να λαμβάνει χώρα μία εκδήλωση με θέμα την λεγόμενη «διαταραχή ταυτότητας φύλου», έννοια που είναι επιστημονικά ανύπαρκτη καθώς δεν υπάρχει πλέον σε κανέναν διεθνή ταξινομητικό κατάλογο». Όμως, η αλήθεια είναι ότι η διάγνωση «Διαταραχές Ταυτότητας Φύλου»,  όπως προαναφέραμε , υπάρχει στο ICD-10, με κωδικό F64                                                                                              

 Η επιστημονική εκδήλωση ήταν επιτυχής, και αξιολογήθηκε  από όλους τους συμμετέχοντες (μεταξύ των οποίων μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδος) ως επιστημονική, ενημερωμένη, αλλά και με ιδιαίτερη ευαισθησία προς τα προβλήματα των ατόμων με άτυπη διαμόρφωση της ταυτότητας φύλου. Μετά την ολοκλήρωση των παρουσιάσεων υπήρχε χρόνος για ερωτήσεις και συζήτηση.

4) Στη συνέχεια, το Δ.Σ. της Ένωσης Επιστημονικού Προσωπικού του Νοσοκομείου «ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:

« Η Ένωση Επιστημονικού Προσωπικού του Νοσοκομείου «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» (Ε.Ε.Π.Ν.Ε.) είναι Επιστημονικό Ιατρικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (ΜΚΧ) με σκοπό την προαγωγή της Ιατρικής Επιστήμης γενικά και ειδικότερα: α) Την προώθηση και προβολή του Επιστημονικού έργου του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», β) τη γενικότερη επιμόρφωση και Συνεχιζόμενη Ιατρική Εκπαίδευση του Ιατρικού και Επιστημονικού προσωπικού του Νοσοκομείου «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» αλλά και γενικότερα ελλήνων γιατρών και άλλων επιστημόνων.                                                                                                          Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ε.Π.Ν.Ε. θα ήθελε να σας ενημερώσει ότι οργάνωσε την Επιστημονική Εκδήλωση με θέμα: «Διαταραχές Ταυτότητας Φύλου: Νεώτερα δεδομένα ως προς τη διάγνωση και την αντιμετώπιση», η οποία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 12/12/2017 και ώρα 13:00-14:30 στο αμφιθέατρο «Δώμα» (11ος όροφος) του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» με ομιλήτρια την κ. Κ. Προκοπάκη, Παιδοψυχίατρο, Διευθύντρια ΕΣΥ στο Τμήμα Παιδιών και Εφήβων του Κοινοτικού Κέντρου Ψυχικής Υγείας Παγκρατίου, Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».

ΣΧΕΤΙΚΑ                                                                                                                                                  Σας ενημερώνουμε ότι:

  1. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ε.Π.Ν.Ε. είναι υπεύθυνο για την κατάρτιση του Επιστημονικού/Εκπαιδευτικού Προγράμματος, το οποίο πραγματοποιείται ανελλιπώς από το 1945 στο αμφιθέατρο του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» και η Διοίκηση του Νοσοκομείου δεν ελέγχει ούτε παρεμβαίνει σ’ αυτό.
  2. Το βήμα των Επιστημονικών Εκδηλώσεων του Ευαγγελισμού, είναι ελεύθερο και δίνεται σε Επιστήμονες του Νοσοκομείου, και όχι μόνο, που έχουν να παρουσιάσουν ένα θέμα. Σημειώνεται ότι δε γίνεται ποτέ προληπτική λογοκρισία σε αυτά που πρόκειται να λεχθούν, ούτε βέβαια λογοκρίνονται όσα ειπώθηκαν. Οι ομιλητές των εκδηλώσεων εκφράζουν τις απόψεις τους και όχι τη θέση της Ε.Ε.Π.Ν.Ε. ή/και του Νοσοκομείου. Τέλος το Δ.Σ. της Ε.Ε.Π.Ν.Ε. ενθαρρύνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών.
  3. Ως προς την ουσία του θέματος, πρέπει να σημειωθεί ότι οι αντιδράσεις και οι καταγγελίες εκ μέρους των διαφόρων συλλογικοτήτων εκφράστηκαν, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την ανακοίνωση της παρουσίασης του συγκεκριμένου θέματος από την κ. Κ. Προκοπάκη και χωρίς να ακούσουν το περιεχόμενο της εκδήλωσης. Τέλος, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η ομιλία της Παιδοψυχιάτρου του Γ.Ν.Α. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» ήταν προσεκτικά διατυπωμένη και απόλυτα τεκμηριωμένη βιβλιογραφικά και κατά τη γνώμη της Ε.Ε.Π.Ν.Ε. δεν προσέβαλε κανέναν».

 

Η ιατρική κοινότητα (και όχι μόνον) παρατηρεί προβληματισμένη την ευκολία με την οποία γιατροί που απλώς εκθέτουν επιστημονικά δεδομένα, χρησιμοποιώντας τους όρους που ισχύουν στην επιστήμη τους, και τηρούν τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας που τους προτρέπει να ενημερώνουν την κοινωνία για ζητήματα δημόσιας υγείας,  διασύρονται, δυσφημίζονται, στοχοποιούνται  και υποβάλλονται εναντίον τους ερωτήσεις στη Βουλή, σε μία προσπάθεια κατάργησης της  ακαδημαϊκής ελευθερίας και της τεκμηριωμένης επιστημονικής γνώσης!

Η ερώτηση των βουλευτών της κυβέρνησης, αφήνει την πικρή γεύση της φίμωσης του ελεύθερου επιστημονικού λόγου. Τα αναπόφευκτα ερωτήματα ζητούν επειγόντως απάντηση  από κάθε υπεύθυνο θεσμό, στα πλαίσια της ευνομίας και της Δημοκρατίας: Οι επιστήμονες στην Ελλάδα δεν θα πρέπει πλέον να αισθάνονται ελεύθεροι και ασφαλείς κατά την εκτέλεση του λειτουργήματος τους; Μήπως θα πρέπει από κάποιον να λαμβάνουν άδεια πριν μιλήσουν για ζητήματα της επιστήμης τους; Ποιος ελέγχει τους τοποθετούμενους επί αντιστοίχων θεμάτων αναρμοδίως;

Οι υπογράφοντες σας παρακαλούμε για την ενημέρωση των μελών σας,  και για τις κατά την κρίση σας ενέργειες

 ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ 70 ΙΑΤΡΩΝ

 

Ο Ι.Σ.Α., με έγγραφό του στις 14/2/2018 (ΑΠ 25410) απάντησε ως εξής:

Αξιότιμοι κ. Συνάδελφοι,

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, κατά τη Συνεδρίασή του της 6/2/2018 ενημερώθηκε για την από 15/1/2018 επιστολή σας, η οποία αφορούσε στην εκ μέρους βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου έμπρακτη αμφισβήτηση της ελευθερίας της επιστημονικής κοινότητας να εκθέτει τα επιστημονικά δεδομένα, επ’αφορμής παραγματοποιηθήσας επιστημονικής εκδήλωσης στο ιστορικό Δώμα του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός με θέμα: «Διαταραχές Ταυτότητας Φύλου: Νεώτερα δεδομένα ως προς τη διάγνωση και την αντιμετώπιση», μία διαταραχή που αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

Επαναδιατυπώνουμε την πάγια θέση του Ι.Σ.Α., ότι αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση κάθε ιατρού επιστήμονα να συμβάλλει στην προαγωγή της ιατρικής επιστήμης μέσω του επιστημονικού διαλόγου, της ελεύθερης επιστημονικής έρευνας, αλλά και της ελεύθερης διακίνησης των επιστημονικών απόψεων, ιδία όταν αυτά αφορούν σε απτά επιστημονικά δεδομένα και στη διεθνώς τεκμηριωμένη επιστημονική γνώση

                                            Με εκτίμηση                                                                                               ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ,  ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΤΟΥΛΗΣ   

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ, ΑΛΕΞΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

 

Θεματική εβδομάδα στα σχολεία και «Εμφυλες ταυτότητες»

H ομάδα ΟΔΥΣΣΕΙΑ συνέταξε και αποστέλλει επιστολή προς το Υπουργείο Παιδείας και πολλούς άλλους αποδέκτες για την ενότητα  «Εμφυλες ταυτότητες», της Θεματικής Εβδομάδας. Το κείμενο συνυπογράφουν Έλληνες πολίτες.

Προτάσσει προς ενημέρωση των πολιτών, το εξής κείμενο:

 

Σύντομο ενημερωτικό σημείωμα για την «Θεματική Εβδομάδα»

Τη σχολική χρονιά 2016-17, εφαρμόστηκε η «Θεματική Εβδομάδα» στα Γυμνάσια της χώρας. Φέτος προβλέπεται η διδασκαλία της για δεύτερη χρονιά. Ανάμεσα στα άλλα θέματά της, περιλαμβάνεται η ενότητα «Έμφυλες Ταυτότητες»

Σχετικά με τη διδασκαλία των «Έμφυλων Ταυτοτήτων» στους μαθητές, προβληματισμό προκαλούν τα ακόλουθα σημεία:

  1. Διακρίνεται μια μονομερής και αντιεπιστημονική αντιμετώπιση της έννοιας «φύλο». Δημιουργείται σύγχυση μεταξύ της έννοιας του «φύλου» (που αναφέρεται στην βιολογική κατασκευή κάθε ατόμου) και στην έννοια του «γένους» (που αναφέρεται στις ιδιότητες και χαρακτηριστικά των ανδρών και γυναικών σε διαφορετικές κοινωνίες και ιστορικές περιόδους).
  2. Υποστηρίζεται ότι το φύλο αποτελεί κοινωνική κατασκευή και σύμβαση, και ότι «οι έννοιες άνδρας και γυναίκα δεν προϋπάρχουν όπως δεν προϋπάρχει καμία αλήθεια και καμία πραγματικότητα». Το υλικό βασίζεται στην φεμινιστική θεωρία  (μονομερώς) και είναι εμφανής η μηδενιστική του τοποθέτηση.
  3. Υποστηρίζεται ότι ο διαχωρισμός άνδρα και γυναίκας αποτελεί «στερεοτυπική αντίληψη» και οδηγεί σε ανισότητες και σε βία κατά των γυναικών. Αγνοείται το προφανές ότι η ισότητα δεν είναι ταυτόσημη με την ομοιότητα και ότι η διαφορά δεν σημαίνει ανωτερότητα ή κατωτερότητα του ενός έναντι του άλλου.
  4. Προβλέπεται η διδασκαλία αποτροπής της βίας μέσα από σενάρια που τα ίδια εμπεριέχουν βία. Οι μαθητές εκτίθενται σε βία και διδάσκονται εμμέσως επιβλαβείς συμπεριφορές.
  5. Συγκεντρώνονται πληροφορίες που αποτελούν προσωπικά δεδομένα για τον τρόπο λειτουργίας, τους ρόλους και τις σχέσεις των φύλων στις οικογένειες των μαθητών.
  6. Οι έφηβοι προτρέπονται εμμέσως να απορρίψουν τις γονεϊκές συμβουλές και το αξιακό σύστημα που τους μετέδωσε η οικογένειά τους.
  7. Ασκείται ψυχολογική πίεση σε εφήβους, να πάρουν θέση ανοιχτά πάνω σε ευαίσθητα θέματα, και αντικρούεται η γνώμη τους σε περίπτωση που διαφωνούν.
  8. Εμπλέκονται Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στην διαμόρφωση του διδασκόμενου υλικού και στην διδασκαλία. Σημειωτέον ότι δεν ζητήθηκε η συμβολή καθ’ύλην αρμοδίων επιστημονικών φορέων όπως της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδος (ΠΕΕ.ΕΝΩ.ΨΥ.Π.Ε.).
  9. Τα παιδιά χρησιμοποιούνται χωρίς να το γνωρίζουν, όπως αναφέρεται επί λέξει, ως  «μοχλός πίεσης για λιγότερο ώριμους συνομηλίκους τους» και ως προπαγανδιστές ατεκμηρίωτων ιδεολογιών και πειραματικών παρεμβάσεων.
  10. Οι γονείς και κηδεμόνες δεν είναι πάντα ενημερωμένοι από τα σχολεία ότι διδάσκεται το εν λόγω υλικό, και δεν τους δίδεται η δυνατότητα να ασκήσουν το γονεϊκό τους δικαίωμα της αίτησης απαλλαγής των παιδιών τους από τα μαθήματα που δεν συνάδουν με τις φιλοσοφικές και θρησκευτικές αξίες και πεποιθήσεις τους.
  11. Ξενίζει το «εξαιρετικά επείγον» της εγκυκλίου, όπου με περισσή βιασύνη το Υπουργείο Παιδείας σπεύδει να διδάξει στα παιδιά θέματα που αφορούν στο φύλο, προβάλλοντας μονομερώς απόψεις που αμφισβητούνται από την διεθνή επιστημονική κοινότητα.
  12. Καθώς το θέμα των εμφύλων ταυτοτήτων, το οποίο αποτελεί πεδίο επιστημονικής αντιπαράθεσης, απαιτεί γνώσεις, ωριμότητα και κριτική ικανότητα εκ μέρους των μαθητών, θεωρούμε ότι δεν είναι κατάλληλο να διδαχθεί στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, των παιδιών του Γυμνασίου.

 

Σας προτρέπουμε να διαβάσετε προσεκτικά την σχετική επιστολή προς το Υπουργείο Υγείας, που αναπτύσσει λεπτομερώς και  τεκμηριωμένα τις θέσεις μας. Περιλαμβάνει δε και αποσπάσματα από επιστολές που γράφτηκαν για την περυσινή θεματική εβδομάδα. Έχει ενημερωτικό σκοπό και επιστημονικό χαρακτήρα και δεν έχει σκοπό να θίξει την τιμή και υπόληψη κανενός.

Με την επιστολή αυτή ζητάμε την απόσυρση του άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» της «Θεματικής Εβδομάδας» από τα σχολεία, καθώς και του προτεινόμενου υλικού. Εάν συμφωνείτε με το περιεχόμενο και τα αιτήματα της επιστολής, μπορείτε να ενισχύσετε την προσπάθεια μας προσυπογράφοντάς την. Για τον σκοπό αυτό αρκεί να αποστείλετε e-mail στο opinions@odysseia-society.gr αναφέροντας το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητά σας (σπουδές, επάγγελμα ή γονεϊκή ιδιότητα. Π.χ. Μαρία Αναστασίου, λογίστρια, γονέας).

 ΟΔΥΣΣΕΙΑ   Ομάδα Δράσης για την Υγεία, τις Σχέσεις, την  Σεξουαλικότητα, την Εκπαίδευση, τα Ιδανικά, τις Αξίες  www.odysseiasociety.gr       info@odysseiasociety.gr                                                                                                                                                                                                                                                              

 

Προς: τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, κ. Γαβρόγλου

Κοινοποίηση: Πίνακας Αποδεκτών

Θέμα: Επιστολή διαμαρτυρίας για την διδασκαλία του άξονα «Έμφυλες ταυτότητες» της Θεματικής Εβδομάδας στα Γυμνάσια

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Κατανοώντας το δύσκολο έργο της παροχής υψηλού επιπέδου παιδείας στους νέους, θεωρούμε καθήκον μας να σας εκθέσουμε τις απόψεις μας για τον άξονα «Έμφυλες ταυτότητες» της «Θεματικής Εβδομάδας» και να ζητήσουμε παρεμβάσεις προς όφελος των μαθητών.

Κατά το σχολικό έτος 2016-2017, το Υπουργείο Παιδείας αιφνιδίασε γονείς, Εκπαιδευτικούς, μαθητές Γυμνασίου , ειδικούς Υγείας και όλη την Ελληνική κοινωνία, με «Εξαιρετικά επείγουσα» εγκύκλιο προς τα Γυμνάσια  (23-12-2016 Αρ. Πρωτ. Φ20.1/220482/Δ2), με θέμα: «Υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεματικής Εβδομάδας και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Εμφύλων Ταυτοτήτων» [1].  Στην ενότητα « Έμφυλες Ταυτότητες» υπάρχουν οι εξής επιμέρους θεματικές ενότητες: «Σωματικές αλλαγές στην εφηβεία», «Βιολογικό και κοινωνικό φύλο», «Αποδομώντας τα έμφυλα στερεότυπα», «Ανθρώπινα δικαιώματα και δικαιώματα των γυναικών».  Η διδασκαλία της Θεματικής Εβδομάδας είναι  υποχρεωτική για τους μαθητές και τους διδάσκοντες.

Άμεσα αρθρώθηκε συγκροτημένος λόγος  σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, σε μία προσπάθεια κατανόησης και αποσαφήνισης εννοιών και κινήτρων για την διδασκαλία της ενότητας «έμφυλες ταυτότητες» ώστε η κοινωνία να διαμορφώσει την στάση της ενημερωμένη και όχι αιφνιδιασμένη!

Παρά τις αντιδράσεις της Ελληνικής κοινωνίας, το Υπουργείο Παιδείας με νέα επείγουσα εγκύκλιο  (8-11-2017 Αρ. Πρωτ. Φ20.1/ 192356 Δ2)  [2] επαναφέρει στο τρέχον σχολικό έτος (2017-2018) την Θεματική Εβδομάδα, διατηρώντας την επίμαχη ενότητα «Έμφυλες Ταυτότητες» και το ίδιο επιστημονικά αμφισβητούμενο,  και πιθανά επιβλαβές για τους ανηλίκους διδακτικό υλικό και τρόπο διδασκαλίας [3]

Οι ενστάσεις των γονέων (Σύλλογοι γονέων),  των διδασκόντων  (ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ), των ειδικών Επιστημόνων Υγείας και Κοινωνιολογίας, Νομικών, της Εκκλησίας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας (επιστολές πολιτών προς τους αρμοδίους, ψηφίσματα και εκδηλώσεις συλλόγων και Δημοτικών Συμβουλίων) χλευάσθηκαν, συκοφαντήθηκαν, παρεμποδίστηκαν ή και διεκόπησαν βίαια, και εν τέλει αγνοήθηκαν.

Συνέχεια ανάγνωσης «Θεματική εβδομάδα στα σχολεία και «Εμφυλες ταυτότητες»»